İnsanın biyolojik ve ahlaki varlığı üzerine

Sevan Nişanyan, insanın biyolojik temelleri ve ahlaki yapısı üzerine konuşuyor. İnsan türünde de diğer canlılarda olduğu gibi kendi soyunu koruma ve sürdürme içgüdüsü bulunduğunu, ancak bunu salt bencillik olarak yorumlamanın yanlış olduğunu belirtiyor. Asıl vurguyu, insanın diğer insanlar tarafından sürekli gözlemlenen, ahlaki açıdan yargılanan ve tüm davranışlarını bu toplumsal algıya göre şekillendiren bir varlık olduğuna yapıyor. Dil, beden hareketleri, kılık kıyafet gibi tüm iletişim biçimlerinin bu öznelerarası alanda gerçekleştiğini ve bu iletişimin dışında bir “ben”in var olamayacağını savunuyor. Hayvanlarla insanın ahlaki açıdan bir tutulmasını ise insanın ne olduğu unutulduğu için düşülen vahim bir hata olarak niteliyor.