Dünyanın İyileşmesi ve Küçük İnsanların Yarattığı Mekanlar

Sevan Nişanyan, dünyanın giderek daha fazla insanın katılımıyla zaten iyileştiğini, asıl önemli olanın büyük başarılar değil, insanların 'ben de yaptım, benim de hissem var' diyebilmesi olduğunu anlatıyor. Bugün için mücadele edilmeye değer tek şeyin, güçsüzlerin kendi hayatları hakkında söz sahibi olabilmesi olduğunu vurguluyor. Büyük hayallerin ve görkemli yapıların kendisini etkilemediğini; asıl hayranlık duyduğu şeyin, sıradan insanların küçük dokunuşlarıyla, içinde yaşamak isteyeceği samimi mekânlar yaratması olduğunu 1970'lerdeki Sığacık deneyimi üzerinden örnekliyor.