Osmanlı'da Ermenilerin yükselişi ve sadakat kaybı

Ermeniler, Osmanlı Devleti'nin Batı'yla yakınlaştığı ve hızlı dönüşüm geçirdiği 1820'lerden itibaren önemli bir niş yakalayarak hızla zenginleşmiş, toplumsal itibar ve nüfuz kazanmışlardır. Bu süreçte Yunan İhtilali, Yeniçeriliğin kaldırılması ve özellikle Sultan II. Mahmud'un Katolik Ermenilere karşı Ermeni Kadim Kilisesi'nden yana tavır alması belirleyici olmuş; Ermeniler devlet içinde ve kenarında etkili mevkilere gelmiştir. Ancak 1878'den sonra bu sadık milletin bağlılığını hızla yitirmesinin temel sebebi, devletin asli işlevi olan adaletsizliğe karşı koruma, istikrar, güvenlik ve öngörülebilir bir hukuk çerçevesi sunma görevini yerine getirememesidir. Daha önce Balkan kavimlerinin edindiği bu deneyimi Ermeniler de yaşamış, Osmanlı Devleti'nin verdiği güvenceleri tutamamakla malul olduğu anlaşılmıştır.