Cumhuriyetin Rum Nüfusunu Sınır Dışı Etmesi

Türkiye Cumhuriyeti'nin en önemli ve radikal tasarrufu, 1923-24 nüfus mübadelesiyle Anadolu'da binlerce yıldır yaşayan ve nüfusun önemli bir bölümünü oluşturan Hristiyan Rum toplumunun bir yıl içinde tamamen sınır dışı edilmesidir. Bu süreçte yalnızca Gökçeada, Bozcaada ve İstanbul'a istisna tanınmıştır. Adalar stratejik nedenlerle Türkiye'de kalmış ancak özel statü şartı getirilmiş, fakat Türkiye yönetimi bunu hiçbir zaman benimsememiştir. 1960'lardan itibaren adalardaki Rum nüfusu değiştirme çalışmaları başlamış, 1964'te adalar tamamen Rum nüfustan arındırılmıştır. İstanbul'daki yaklaşık 100.000 Rum ise hem ekonomik kaygılar hem de Batı Trakya'daki Türklere karşı rehine olarak tutulmaları amacıyla kalmalarına izin verilmiştir; yazar bu durumu 'utanç verici, alçakça ve namussuzluk' olarak nitelendirmektedir. 1955 olayları ve 1964'teki yedi günlük sürgünle İstanbul'daki Rum nüfusu da büyük ölçüde yok edilmiş, günümüzde İstanbul'daki Rum sayısı 2000'in altına düşmüştür.