Talat Aydemir ile İnönü'nün Çekişmesi ve 27 Mayıs Sonrası Ordu İçi Tasfiyeler

Sevan Nişanyan, İnönü ile Talat Aydemir arasındaki çekişmeyi, 1960 darbesi sonrası ordudaki iki ana eğilimin mücadelesi olarak okuyor. Bir tarafta Nasır’dan etkilenmiş, nasyonal sosyalist çizgide, ülkeyi köklü bir dönüşüm için askeri idareyle yönetmek isteyen Alparslan Türkeş ve Talat Aydemir gibi radikal subaylar; diğer tarafta Cemal Gürsel ve Madanoğlu’nun temsil ettiği, Demokrat Parti’yi devirip temizlik yaptıktan sonra yeniden NATO eksenli çok partili düzene dönmeyi savunan kurumsalcı kanat var. İnönü açıkça bu ikinci kanattan yana tavır aldı. Radikal subaylar 1960’ta tasfiye edilse de, sonraki on yıl boyunca orduda defalarca darbe girişiminde bulundular; bu da Türkiye’yi sürekli bir kanlı darbe korkusuyla diken üstünde yaşattı. Aydemir’in başarılı olup olamayacağına dair net bir yanıt vermemekle birlikte, bu radikal kanadın nihayetinde etkisiz kaldığını ve ülkeyi uzun süre karanlık bir baskı altında tuttuğunu ima ediyor.