Türkiye Cumhuriyeti'nin Temel Trajedisi

Sevan Nişanyan, Türkiye'deki yönetim zihniyetinin değişmez bir kader olduğunu ve hangi rejim gelirse gelsin bu üsluptan vazgeçilmediğini ifade ediyor. Türkiye'nin en büyük kaybının, farklı ve kutunun dışında düşünebilen insanların sesinin çıkamaması, onların marjinalleştirilip düşman ilan edilmesi olduğunu vurguluyor. Bu durumu, toplumun kronikleşmiş sorunlarına çözüm bulamamasının temel nedeni olarak gösteriyor. Konuşmacı, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni ve yöneticilerini, Türk toplumunun en büyük düşmanı, bir terör ve zorbalık devleti olarak tanımlarken, bu devletin dokusunu değiştireceğine dair hiçbir belirti olmadığını söylüyor. Tarihsel döngüye dikkat çekerek, 1950'de Demokrat Parti, 1973'te Bülent Ecevit ve 2002'de AKP hükümetleriyle yaşanan umutların her seferinde boşa çıktığını ve aynı noktaya geri dönüldüğünü belirtiyor.