İmerhevi ve Borçka Gürcüleri

Sevan Nişanyan, çocukluğunda Artvin ve Borçka Gürcüleri hakkında neredeyse hiçbir şey bilmediğini, bu bilgisizliğin şehirli Türk sınıfının tipik bir özelliği olduğunu söylüyor. 1986'da Artvin'i, özellikle Borçka'nın Numari Yaylası tarafını keşfederek Gürcüce konuşulan ve kültürünü yaşatan Müslüman Gürcü köyleriyle karşılaştığını anlatıyor. 1987'de bölgeye tekrar gittiğinde, dönemin HDP milletvekili adayı Hasan Ekici ile birlikte yüksek köyleri ziyaret edip seçim konuşmalarının tamamen Gürcüce yapıldığına tanık olmaktan büyük keyif aldığını belirtiyor. Acara Gürcüleri ile Ahıska Türkleri arasındaki ayrıma değiniyor: Acaralıların Gürcüce konuşan ve 18. yüzyılda İslamlaşan, Osmanlı-Rus savaşları sırasında Anadolu'ya göç etmiş Müslüman Gürcüler olduğunu; Artvin ve Borçka'dakilerin ana vatan toprağında kaldığını, Ordu ve Giresun'dakilerin ise Acara diasporasını oluşturduğunu ifade ediyor. Ahıskalıların ise çok daha önce Müslümanlaşan ve Gürcüce yerine Türkçe konuşan ayrı bir grup olduğunu vurguluyor. Ayrıca, bölgenin tarihine kısaca girerek Acara'nın 1878'de Rusya'ya geçtiğini, 1918'de bir kısmının Türkiye'ye katıldığını ve bu toprakların kendine has, asi ruhlu insanların yaşadığı bir coğrafya olduğunu aktarıyor.