Sağ ve sol bitti mi

Sevan Nişanyan, sağ ve sol kavramlarını tanımlarken, solun 200 yıldır değişmeyen tek anlamının 'statüko karşıtlığı' olduğunu vurguluyor. Sol, var olan iktidar ilişkilerine ve sosyal iktidarın kibrine isyan edenlerin buluşma noktasıdır; sosyalizm ve Marksizm bunun yalnızca alt kümeleridir. Günümüzde kendini liberal olarak tanımlayan bazı kesimlerin sol etiketini gasp ettiğini, aslında düzenin ve egemen oligarşinin baş savunucuları haline geldiklerini belirtiyor. Statükoya karşı en etkili muhalefetin bir kısmının sağ gelenekten geldiğini, temel ayrışmanın 'oligarşiye yandaş mısın, karşı mısın' sorusunda düğümlendiğini ifade ediyor. Türkiye'de ise bu kavramların siyaseti açıklamakta yetersiz kaldığını, siyasetin Erdoğan yandaşları ve karşıtları şeklinde bölündüğünü ve bunu sağ-sol kalıplarına oturtmakta zorlandığını söylüyor. Batı ülkelerinde ayrımın son derece net olduğunu, statükodan yana olanların sağ, karşı olanların sol olduğunu kesin bir dille ortaya koyuyor.