İslami ve Fars Mitolojisi Kökenli İsimlerin Keşfi

Sevan Nişanyan, isimler üzerinden yaptığı çalışmada Türkiye’nin kültürel ve zihinsel haritasını çıkardığını anlatıyor. İsimlerin çoğunun İslami kaynaklardan (peygamber, sahabe, Kur’an, dua isimleri) veya 11-13. yüzyılda ortaya çıkan soyut adlardan geldiğini, ancak asıl çarpıcı olanın İslam’dan ayrı, yöresel aziz ve evliya kültüne dayanan türbe/yatır isimlerinin yaygınlığı olduğunu vurguluyor. Bu durumu bir tür “ölüye tapma” olarak nitelendiriyor. Ayrıca Fars mitolojisinden (Şehname) gelen 50-60 kadar kahraman ve efsane isminin varlığına dikkat çekiyor. Cumhuriyet’in ilk yıllarında (1933-34) ulusal düşünceyle üretilmiş yüzlerce yeni Türk isminin kaynaklarının da ayrı bir araştırma konusu olduğunu belirtiyor. Toplumda hem büyük bir bilgisizlik hem de yoğun bir bilgi açlığı olduğunu, insanların güvenilmez internet sitelerine başvurduğunu; kendi sözlük çalışmasının ise öncekilere göre Türkiye’nin gerçek kültürünü daha derinlemesine yansıttığını ifade ediyor.