İsmailağa Cemaati lideri Mahmut Hoca'nın vefatı

Sevan Nişanyan, İsmail Ağa cemaati lideri Mahmut Efendi'nin vefatı üzerine yaşanan yoğun ilgiyi değerlendiriyor. Bu cemaatin Türkiye'nin en köklü, en büyük ve Cumhuriyet'ten daha eski örgütlü yapılarından biri olduğunu, milyonlarca insanın saygı gösterdiği bir figürle alay etmenin veya onu yok saymanın çocukça ve yanlış bir tavır olduğunu belirtiyor. Mahmut Efendi'nin “televizyon seyretmek haramdır” sözünü, onun cesaretini ve saygıdeğerliğini kanıtlayan bir çıkış olarak yorumluyor. Ardından Nakşibendi tarikatının, özellikle Halidiye kolunun tarihsel rolüne değiniyor: 19. yüzyılda Kürt feodal düzeninin çözüldüğü dönemde bölgeyi Osmanlı Devleti'ne sadakat temelinde örgütleyen, Abdülhamid döneminde ve sonrasında Cumhuriyet tarafından da devletin bir yan kolu olarak kullanılan bir yapı olduğunu anlatıyor. Bugün de bu teşkilatın asli toplumsal işlevinin bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiğini söylüyor. Son olarak Yıldıray Oğur'un köşe yazısına atıfla, Mahmut Efendi'yi ve temsil ettiği kitlesel inancı küçümseyen seküler, burjuva zihniyetin ilkel ve ahmakça bir tavır sergilediğini; bunun yerine toplumun büyük kesimince evliya mertebesinde görülen bir din önderini ciddiyetle düşünüp anlamaya çalışmanın daha doğru olacağını vurguluyor.