İnsanın simgesel iletişim yeteneğinin biyolojik temelleri

Sevan Nişanyan, kendisine yöneltilen 'insanın dil yeteneğinin tek bir mutasyonla ortaya çıktığı' iddiasının Adem Efsanesi'ni andırıp andırmadığı sorusuna kısaca yanıt veriyor. İnsanın simgesel iletişim yeteneğinin, tıpkı leyleklerin göç etmesi veya arıların bal yapması gibi, insan türüne özgü biyolojik bir ayrıcalık ve özellik olduğunu vurguluyor. Genetiği insanla %98-99 oranında aynı olan şempanze ve goril gibi yakın akrabalara bu yeteneğin öğretilemediğini, çünkü meselenin yalnızca ses üretimine bağlı olmadığını belirtiyor. İnsanın gırtlağı iptal edilse bile işaret dili, yazı veya klavye gibi farklı simge sistemleriyle tam gramerli bir dil kurabildiğini örnek gösteriyor. Bu benzersiz yeteneğin temelinde, daha önce bahsettiği doğuştan gelen bir bilişsel mekanizmanın yattığını ifade ediyor.