Peygamberlerin Önceki Dinleri Reddetme Meselesi

Sevan Nişanyan, bağımsız dış politika geleneğinin olmadığını ve sürdürülecek kapasitenin bulunmadığını, ABD'nin batan Titanik gibi görüldüğünü, bu yüzden Çin'e yöneliş yaşandığını ama Çin ile Hindistan arasındaki boyut farkı nedeniyle gerçek bir el sıkışmanın zor olduğunu söylüyor. Ardından peygamberlerin önceki dinleri reddetmek zorunda olmadığını, her ateistin iyi bir dindar olması gerekmediğini, bir şeyi reddetmek için onu çok iyi bilmenin gerekmediğini, hatta derin bilginin reddi engellediğini çünkü her insan üretiminde bir doğruluk payı bulunduğunu ifade ediyor. Tarihteki büyük peygamberlerin önceki dinleri topyekûn reddetmediğini, İsa'nın dindar bir Yahudi, Muhammed'in ise putperestlerle değil, Ehl-i kitapla tartıştığını ve yeni bir din getirmediğini belirtiyor. İslam'ın Emeviler döneminde imparatorluk kurulduktan sonra Muhammed'in sözlerinden yola çıkılarak inşa edilmiş, artık ne Hristiyanlık ne de Yahudilik olan yeni bir din haline getirilmiş olduğunu savunuyor. Toplumun ortak dil ve vicdanı olan bir dini reddetmeye cüret edenlerin meczup sayılıp dışlandığını veya idam edildiğini, reformcuların ise genellikle var olan dini yanlışlardan arındırmak, özüne döndürmek amacıyla geldiklerini ve koşullar uygunsa sonraki kuşakların bu öğretiden yeni bir din inşa edebildiğini söylüyor.