Batı Müziğinde Nüans Dinamizm ve Barok Dönüşüm

Konuşmacı, eşit aralıklı tamperamandan önceki Batı müziğinin, özellikle tempere olmayan enstrümanlarla yorumlandığında, şark müziğinin dalgalanmalarına benzer lezzetler taşıyabileceğini fark ettiğini belirtiyor. 17. yüzyıl öncesi dini olmayan Avrupa müziğinin yazılı kaynaklara dayanarak sıkıcı göründüğünü, ancak Shakespeare gibi büyük sanatçılar yetiştiren bir kültürün bu kadar renksiz bir müzikle yetinmiş olmasının şüpheli olduğunu sorguluyor. Bu müzikte yazıya geçirilmeyen zengin makam süslemelerinin bulunabileceğini ve bunların silinmesiyle geriye müziğin kuru iskeletinin kaldığını öne sürüyor. Ayrıca Batı müziğinin şaşalı döneminin aristokrasinin yükselişiyle başladığını, bu sınıfın çöküşüyle birlikte sona erdiğini ve bu müziğin aristokrasinin seçkinliğini ve üstünlüğünü vurgulayan sınıfsal bir nitelik taşıdığını ifade ediyor.