Yahudilerin tasfiyesi ve Almanya

Sevan Nişanyan, 1850-1950 arasındaki "parlak çağda" Yahudilerin elinde ordu veya polis bulunmadığı için yegâne dayanaklarının hukuk, entelektüel kapasite ve ekonomik güç olduğunu, bu nedenle daima demokratik hukuk devletinden yana tavır aldıklarını belirtiyor. 1945'ten sonra Almanya'nın entelektüel açıdan tam bir "ceset" haline geldiğini, felsefeden sanata, bilimden teknolojiye hiçbir alanda yaratıcılık kalmadığını, oysa öncesindeki 200 yıl boyunca dünyanın en üretken kültürü olduğunu vurguluyor. Nişanyan'a göre eğer büyük sermaye sahibi Yahudiler bugün de var olabilselerdi, yaratıcı olmaya mecbur oldukları için Almanya'nın bu entelektüel ölü toprağını dağıtabileceklerini ima ediyor. Son olarak kendisine yöneltilen "kişisel gelişim yol haritası" sorusuna ise net biçimde "Çizemem" cevabını veriyor.