Modern Kölelik Kavramı

Sevan Nişanyan, özellikle Amerika'daki H-1B vizesi uygulaması üzerinden modern kölelik kavramını değerlendiriyor. Hindistan gibi ülkelerden getirilen, sayıları yılda yüz binleri bulan bu işçilerin durumunun 'bildiğin kölelik düzeni' olduğunu savunuyor. Gerekçeleri arasında pasaportlarına el konulması, işlerini kaybettiklerinde derhal sınır dışı edilmeleri, temel haklardan yoksun olmaları, aracı firmalar tarafından maaşlarının kontrol edilmesi ve kalabalık yatakhanelerde barındırılmaları yer alıyor. Bu durumu, işverenin (sahibin) keyfine göre ülkeden gönderilmeleri nedeniyle doğrudan kölelik olarak tanımlıyor. Yerli beyaz yakalı çalışanlara gelince, onların da hukuki hakları ve sözleşmeleri olmasına rağmen ağır bir borç yükü (eğitim ve barınma masrafları) altında ezildiklerini, geçinmekle maaşları arasındaki uçurumun onları farklı bir bağımlılık içine soktuğunu belirtiyor. Antik Roma köleliğiyle kıyaslandığında, yerli çalışan için tek avantajın, sahibinin onu öldürme yetkisinin olmaması olduğunu, ancak bu farkın modern köleliği mazur göstermeye yetmeyeceğini vurguluyor.