Her tapınakta ibadet etmek

Sevan Nişanyan, dini tecrübe kavramını iki boyutuyla ele alıyor: ibadet sırasındaki manevi hisler ve dinî kimliğin temelindeki "asabiye" yani toplumsal bağlılık duygusu. Kendi deneyimiyle, farklı inançların ritüellerine (Hindu tapınağı, kilise ayinleri, sinagog, Şii camisi, Nakşi zikri, hatta Atatürkçü bir miting) bizzat katılarak bu asabiyenin gücünü anlamaya çalıştığını anlatıyor. Bu yöntemin bir kimliğin ruhunu ve direncini kavramak için çok önemli olduğunu savunuyor. Karşıt görüş ise, bu tür ritüellere o aidiyet hissini gerçekten yaşamadan katılmanın ikiyüzlülük olabileceği yönünde. Tartışma, dinî deneyimi anlamanın etik ve metodolojik sınırlarına dair bir fikir alışverişiyle son buluyor.