Osmanlı'nın idari taksimatı

Sevan Nişanyan, Türkiye'deki il sınırlarının kökenini ve Osmanlı'daki idari bölümlemeyi açıklıyor. Osmanlı'nın temel biriminin sancak (beylik) olduğunu, merkezden atanan beylerbeyliklerin (eyalet/vilayet) ise bu sancakları kontrol için sonradan oluşturulduğunu belirtiyor. Sancak beylerinin bir kısmı yurtluk-ocaklık sisteminde babadan oğula geçerken, özellikle doğuda bağımsız yapıdaydılar. Ayrıca kazaların, yargı çevresi anlamına gelen ve ilmiye sınıfınca yönetilen tamamen ayrı bir idari platform olduğunu, sancak ile kaza arasında alt-üst ilişkisi bulunmadığını, bu ikili sistemin sürekli çatışmalara yol açtığını vurguluyor. Bu karmaşık yapının ilk kez 1860'lardaki reformlarla homojenleştirilmeye çalışıldığını, ancak gerçek anlamda birleşik sivil idare hiyerarşisine cumhuriyet döneminde geçilebildiğini söyleyerek konuyu özetliyor.