Avrupa'da Aristokrasinin Tasfiyesi ve Bürokratik Düzen

Sevan Nişanyan, son Yunanistan-Türkiye gerilimini değerlendiriyor. Türkiye'nin yıllardır Ege'deki hak iddialarında kısmen haklı gerekçeleri olduğunu, Yunanistan'ın adaları askeri üs haline getirerek savaş riski yaratan bir 'uçurum kenarında gezme' politikası izlediğini söylüyor. 1912-13, Lozan dönemi ve İkinci Dünya Savaşı sonrasında Türkiye'nin Ege'deki 6-272 km'lik kıyılarını Yunanistan'a 'karambol' şeklinde verdiğini, sonradan bunun pişmanlığını yaşadığını belirtiyor. 1946-1951'de her iki ülkenin NATO'ya girmesinin dostane ilişki umudu taşıdığını ancak bunun gerçekleşmediğini, Yunanistan'daki periyodik Türk düşmanlığının ve Batı'ya (ABD askeri, Alman ekonomik) yaslanmanın bu hayal kırıklığında etkili olduğunu vurguluyor. Ukrayna Savaşı sonrası Türkiye'nin NATO'dan uzaklaşıp bağımsız bir dış politika alanı aradığını, Yunanistan'ın ise ABD ile 'düşmanca' nitelenebilecek yeni ittifaklar kurduğunu, bu gidişin savaşa yol açabilecek tehlikeli bir süreç olduğunu ifade ediyor. Birebir askeri çatışmada Türkiye'nin galip geleceğini, ancak ardından Batı'nın ağır yaptırımlarıyla karşılaşacağını öngörüyor.