Dil Devrimi: Osmanlı Geçmişinden Kopuş mu Devamlılık mı

Dil devrimini hem bir kopuş hem de bir devamlılık olarak görmek mümkün. Bir toplumun tümüyle geçmişinden kopması zaten mümkün değildir; yaşayan bir organizma gibi bazı şeyleri sürdürür. Sovyetler Birliği'ndeki gibi sıfırdan bir yönetici sınıf gelmemiştir; Cumhuriyet’i kuranlar, Osmanlı elit okullarında (Mülkiye, Harbiye, Tıbbiye, Galatasaray) yetişmiş, bir önceki elitin çocuklarıdır. Dil de bütünüyle icat edilmemiş, aynı dilin devamıdır. Buna rağmen, özellikle dil alanında çok radikal, şiddetli bir kopuş yaşanmıştır. Örneğin, Atatürk’ün 1927 tarihli Nutuk'unu bugün özgün haliyle okuyup anlayabilecek neredeyse hiçbir lise veya üniversite öğrencisi yoktur. Daha 90 yıl önce dedelerimizin konuştuğu siyasi dil anlaşılmaz hale gelmiştir; bu iyi mi kötü mü ayrı bir tartışma konusudur ama bir olgudur.