Adnan Oktar tarikati üzerine

Sevan Nişanyan, Adnan Oktar ve tarikatının sahtekârlık ve sömürü yoluyla büyük bir siyasî güce ve servete ulaştığını, ancak böyle bir başarı öyküsünün devlet organlarının desteği olmadan mümkün olamayacağını belirtiyor. Hukuk sisteminin zaafları sayesinde ortaya çıkmış parazit oluşumlardan biri olarak gördüğü bu yapılanmayı Fethullah cemaati ve Ergenekon gibi örgütlerle aynı kategoride değerlendiriyor. Epstein olayını örnek göstererek cinsel hizmet temini ve şantajın yasa dışı güç elde etmenin bir aracı olduğunu, Adnan Oktar vakasının da benzer bir işlev gördüğünü ima ediyor. Tamamen ahlâken çürümüş bir sistemde, bireyleri yalnızca bu ahlâksızlıktan yararlandıkları için suçlamanın sorgulanması gerektiğini söylüyor ve “onun yerinde olsan ne yapardın?” diyerek keraneci peygamberlik konumunun cazibesine dikkat çekiyor.