İskambil oyunları

Sevan Nişanyan, iskambil oyunlarının insanı geliştiren önemli bir şey olduğunu vurguluyor. Küçük yaşlardan itibaren pişti ve kaptı kaçtı oynadığını, ardından babaannesiyle iki kişilik ve sürekli pratik gerektiren bezi koyama oyununa başladığını anlatıyor. Lise son sınıfta, 1974 yılbaşı gecesi arkadaşları sayesinde briç öğreniyor ve birkaç yıl yoğun şekilde oynuyor. Yıllar sonra Ardanuç kasabasındaki bir otelde briç oynayan bir gruba katıldığında oyunu tamamen unuttuğu için aşağılanarak rezil olduğu bir anısını paylaşıyor.