İfade özgürlüğü ve entelektüel sınıfın çöküşü

Sevan Nişanyan, ifade ve basın özgürlüğünün sanıldığı gibi mutlak olmadığını, bunun sınıfsal bir zemine dayandığını anlatıyor. Tarihte İngiliz ve Amerikan basınının parlak döneminde dahi gazetelerin her şeyi basamadığını; neyin basılacağına devletten bağımsız ama devletle ortak terbiyeyi paylaşan editörlerin karar verdiğini söylüyor. Adabı ve neyin yazılabileceğini belirleyen bu entelektüel sınıf ve ortak eğitim sistemi çöktüğünde, gerçek anlamda ifade özgürlüğünün de kalmadığını belirtiyor. Bunun üzerine, muhatabı da ekleyerek, fikirlerin kamuya ulaşması için gereken medya organlarının tekelleştiğine, yani ifadenin fiilen sınırlandığına dikkat çekiyor.