Modern Sanatın Yozlaşması ve Sovyet Dönemi

Sevan Nişanyan, 500 yıllık güçlü bir sanat geleneğinin eğitim ve form birikimiyle Picasso, Stravinsky, Le Corbusier, Walter Gropius ve Bauhaus gibi isimler aracılığıyla 20-30 yıl daha nitelikli eserler üretebildiğini; ancak 1945 sonrasında modern sanatın, kültür düşmanı zenginlerin yatırım alanına dönüştüğünü belirtiyor. Jackson Pollock gibi isimlerin soytarılığı ekonomik getiri sağlayan bir sanat eylemi olarak sunuldu ve bu durum topluma kanser gibi yayıldı. Sanat, toplumun kendini anlama ve idealleştirme aracıyken bir rezillik sahasına dönüştü. Sovyetler Birliği’nde ise 70-80 yıl boyunca toplumun adeta bir zaman tünelinde sıkışıp ilerleyemediğini, dört bir yanı sınırlanmış bir dünyada anılarıyla avunmak zorunda kaldığını ifade ediyor.