Ev neresidir

Sevan Nişanyan, ev kavramını, soyunun sürmesini dilediği ve bu uğurda çevresine karşı sorumluluk hissettiği yer olarak tanımlar. Ev, geçici bir barınak değil; gelecek nesiller için yapılan, o yere ait olma yanılgısını taşıyan ve yaşam koşullarını iyileştirme sorumluluğu veren bir yerdir. Günümüzde çoğu insanın otel gibi geçici mekânlarda yaşadığını, bunun vakarsızlık ve sorumsuzluk doğurduğunu söyler. Türkiye'de bir Ermeni olarak ve azınlıkların genelinde sürekli bir “evsizlik” duygusu yaşandığını, ülkenin insana güvenli bir yuva sunmadığını belirtir. Şirince’de 20 yıl boyunca nihayet bir ev edindiğini sanmış, torunlarının da orada yaşaması için mücadele etmiş, ancak sonunda oranın da ev olmadığını anlamıştır. Daha sonra Samos’ta yeniden denemiş, başarısız olmuştur. Şimdi artık bir evi olmadığını ifade eder.