Etyen Mahcupyan ile laiklerin yönetme hakkı tartışması

Sevan Nişanyan, devletin toplumdan topluma değişen dokunulmaz sınırları olduğunu, ancak bürokrasi ve iktidarların bu sınırları şiddetle aşma çabalarının faşizm olduğunu belirtiyor. Covid salgını sürecindeki uygulamaları, asırlık özgürlük alanlarına yönelik en tipik faşist tecavüz örneği olarak sunuyor. Eşcinsel ve trans hakları konusunda, bu değerlerin topluma dayatılma biçimine karşı olduklarını vurguluyor. Batıda bir tarafta bürokratik oligarşi, diğer tarafta ise Trump, Orban gibi popülist liderlerin bu oligarşiye karşı halk desteğiyle mücadele ettiğini; ancak bu popülistlerin genç kuşaklara ulaşamadığı, radikal dönüşümü başaramayacağı ve dayandıkları kesimlerin güçlü bir destek sağlayamadığı için başarı şanslarının çok zayıf olduğunu düşünüyor. Asıl belirleyici dinamiğin, ne oligarşi ne de popülistler olduğunu; ümitsiz, çaresiz ve gözü dönmüş gençliğin dünyadaki en tehlikeli varlık olarak öne çıktığını ve batı medeniyetinin geleceğini bu gençliğin şekillendireceğini ifade ediyor. Rusya’daki 1917 Şubat Devrimi’nin beklenmedik şekilde ani bir patlamayla gelmesini örnek göstererek, batı dünyasında da büyük bir patlamaya doğru gidildiğini, yönetici kadroların irrasyonel davranışlarının aslında iktidarı kaybetme korkusundan kaynaklandığını söylüyor.