Dinin Toplumsal Otorite Olarak Çöküşü

Sevan Nişanyan, dinin sadece özel inançlara indirgenmesini eleştiriyor. Ona göre din, aslında bir toplumsal otorite sistemidir ve bu sistem Batı dünyasında 18. yüzyıldan itibaren çökmeye başlamıştır. Çocuklara verilen dini eğitim, örnekler ve masallarla itaat beklentisi inançla ilgili değildir. 20. yüzyılda din, 'isteyenin istediği kadar inandığı' tatsız, kokusuz ve anlamsız bir enkaza dönüşmüştür. Dini özel inançlara indirgemek, onu sürdürülemez kılar; çünkü bu inançlar rasyonel analize tabi tutulduğunda ayakta kalamaz.