Akademinin solculuk sevdası

Sevan Nişanyan, akademideki sol eğilimin kökenini açıklarken solun temel ahlaki ilkesinin, bireysel çıkarlar yerine toplumun genelinin ve özellikle güçsüzlerin çıkarını gözetmek olduğunu belirtiyor. Geleneksel olarak entelektüel sınıfın, kişisel bağlardan ve çıkarlardan arınarak bu görevi üstlenmesi gerektiğini; eski üniversite geleneklerindeki evlilik yasağının da bu yüzden olduğunu hatırlatıyor. Günümüz üniversitelerinin ise bu misyonu tamamen yitirdiğini, sadece 'kural körü memur' ve 'işe yaramaz, cahil bir işsiz zümresi' yetiştiren bir sisteme dönüştüğünü vurguluyor. Bu nedenle solculuğun, aslıyla alakasız, patolojik bir deformasyona uğradığını ve bu kurumları kapatma zamanının geldiğini savunuyor.