Bozcaada turizm yatırımı ve yatırımcıya öğütler

Sevan Nişanyan, Bozcaada'nın turizm açısından tamamen doyduğunu ve taşıma kapasitesinin üzerinde turist aldığını belirtiyor. Buna karşılık Gökçeada'nın (İmroz) acılarla dolu geçmişi nedeniyle turizmde toparlanamadığını söylüyor. Kendi yatırım felsefesinde, doymuş bir pazara girmektense bakir kalmış yerleri tercih edeceğini ifade ediyor. Şirince deneyiminden yola çıkarak, bir köyün en büyük sermayesinin bozulmamış atmosferi olduğunu; günde 40 otobüs turistin bu atmosferi mahvettiğini vurguluyor. Turizm politikası için Avrupa'daki köy turizmini örnek gösteriyor. Çözümün, ziyaretçi sayısını azaltıp hizmet kalitesini yükselterek geliri artırmak olduğunu savunuyor. Bunun yolunun, İstanbul'da ya da başka hiçbir yerde bulunamayacak, tekil ve benzersiz deneyimler sunmaktan geçtiğini; bu benzersizliğin tekil bir mekân, başka eşi olmayan bir yemek veya sanat eseri olabileceğini söylüyor. İnsanların bu benzersiz deneyim için her fiyatı memnuniyetle ödemeye razı olduğunu, kendisinin Şirince'de bunu anlatmaya çalıştığını ancak kitle turizmine odaklanmış sektör yetkililerine bu yaklaşımı kabul ettiremediğini ifade ediyor.