14. yüzyılda Türkçenin siyasi dil olarak benimsenmesi

1300'lü yılların başında İran coğrafyasında büyük bir kültürel dönüşüm yaşanır. Daha önce 240 yıl boyunca Türkçe tek bir yazılı eser bırakmayan Anadolu, Volga boyu, Semerkant, Hive, Tebriz, Musul ve Kerkük gibi bölgelerde 1315-1325 arasında Türkçe birdenbire yazı dili ve ulusal kimlik olarak benimsenir. Sevan Nişanyan bunu etnik bir değişim değil, siyasi bir karar ve bakış açısı değişikliği olarak yorumlar; aynı insanlar yeni bir kültürü sahiplenir ve İran'ın kültürel etkisi küçülür.