Cumhuriyetin Batılılaşma Politikalarının Sınırları

Sevan Nişanyan, erken Cumhuriyet döneminde ulus inşası ve kültür politikalarını ele alıyor. Liderin (Atatürk) kişisel olarak alaturka, oyun havaları ve Rumeli ezgilerinden hoşlandığını, Batı müziğine yalnızca dans parçaları düzeyinde hafif bir merakı olduğunu belirtiyor. Yeni milli kimlik için belirli bir müzik türünün zorunlu görüldüğünü, Türk elitlerinin Batılılaşmanın kaçınılmaz olduğu konusunda hemfikir bulunduğunu söylüyor. Kıyafet, resim ve edebiyatta Batılılaşmanın başarıldığını, ancak müzikte aynı şeyin denendiğinde yürümediğini görüp vazgeçildiğini aktarıyor. Batılılaşmanın sınırlarının nerede çizileceğinin en zor mesele olduğunu vurguluyor.