Gürcistan Yaşanılır Bir Yer mi

Sevan Nişanyan, bir soru üzerine Gürcistan'ı değerlendiriyor. Turistik açıdan dünyanın en güzel ülkelerinden biri olduğunu, doğasının olağanüstü çeşitlilik gösterdiğini ve adeta bir cennet olduğunu belirtiyor. Başkent Tiflis'in insani boyutlarda mimarisiyle çok hoş ve sempatik bir şehir olduğunu, sosyal ve eğlence hayatının müthiş olduğunun söylendiğini ancak pandemi nedeniyle gece 9'dan sonra sokağa çıkma yasağı bulunduğunu, restoranların çoğunun kapalı göründüğünü fakat gizlice hizmet verdiğini anlatıyor. Halkın yasalara uymadığı kültürlerin daha insani, keyifli ve ahlaklı toplumlar olduğu yorumunu yapıyor. Gürcistan şaraplarının özellikle Doğu bölgesinde İsraillilerin yatırımlarıyla çok geliştiğini, dört dörtlük ve kişilikli şaraplar üretildiğini vurguluyor. "Yaşanabilir mi" sorusuna ise çelişkili cevaplar aldığını, zaten kendisinin Almanya'yı bile yaşanmaz bulduğunu hatırlatarak sözüne güvenilmemesi gerektiğini esprili bir dille ifade ediyor. Yabancı bir ülkede yaşamanın her yerde son derece zor ve yıpratıcı olduğunu söyleyen Nişanyan, Gürcistan'ın 20-30 yıl öncesine kadar mafya ve silahlı grupların cirit attığı, Teksas'ı andıran bir ülke olduğunu, yavaş çekim bir iç savaş yaşandığını hatırlatıyor. Şimdilerde ise özellikle Saakaşvili döneminde Tiflis'in güzelleştirilmesi yönünde önemli işler başarıldığını belirtiyor. Son olarak burada tanıştığı gençlerin her konuda fikir sahibi olduğunu ve kendisinin Iraklı olduğunu öğrendiklerinde tartışma, yorum ve analizleriyle onu çok etkilediklerini söyleyerek sözlerini tamamlıyor.