Türkçülük ve Atatürkçülüğe karşı sert tutumun gerekçeleri

Sevan Nişanyan, Türkçülük ve Atatürkçülüğe karşı sert tutumunu kendi yaşam deneyimleriyle açıklıyor. 65 yıllık hayatında, bu ideolojileri siyasi ahlaksızlığın ve insani bağnazlığın en uç noktası olarak gördüğünü belirtiyor. Müslüman çevrelerden kişisel olarak düşmanlık veya zorbalık görmediğini, aksine devlet otoritesindeki faşistlerin kötülüklerine karşı Müslüman bireylerden dostane ve destekleyici yaklaşımlar aldığını anlatıyor. Türk milliyetçilerinden ve devletçilerden sürekli düşmanlık, ikiyüzlülük ve alçaklık gördüğünü; Atatürkçülükle hiçbir insani ilişki kurulamayacağını düşündüğünü ifade ediyor. Bu ideolojiyi, 'vatan millet söz konusuysa ahlak ve mantık teferruattır' anlayışıyla yetişmiş, bozuk bir zihniyet olarak niteliyor. Müslümanların başka ortamlarda olumsuz yanları olabileceğini kabul etmekle birlikte, kendisinin yaşadığı en büyük rahatsızlığın günde beş vakit ezan sesi olduğunu söylüyor.