Tasavvuf Edebiyatının Eleştirel Geleneği ve Sonrası

Sevan Nişanyan, tasavvufun özellikle 13. yüzyılda Hafız, Sadi ve Rumi gibi şairlerle verdiği eserlerin İslam’ın ana damarına aykırı, eleştirel ve farklı bir bakış açısı sunduğunu, ancak bu geleneğin sürdürülemediğini söylüyor. Daha sonraki Türk tasavvuf edebiyatını ise 14. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar incelediğini ve bu eserleri kelimenin tam anlamıyla “yalan” ve “propaganda” olarak nitelendiriyor.