Açlık Grevlerine Karşı Saygı ve Eleştiri Sınırları

Sevan Nişanyan, açlık grevi yapan bir kişiyle ilgili düşüncelerini paylaşıyor. Kendisinin bu cesarete sahip olmadığını belirtirken, ölüm noktasına kadar giden ve 250 gün boyunca tüm vazgeçirme çabalarına rağmen direnen bu insanlara, savundukları dava ne olursa olsun saygı gösterilmesi gerektiğini vurguluyor. Bu radikal kararın ve iradenin adeta kutsal bir yanı olduğunu, normal yaşamın ötesine geçtiğini söylüyor. Bu tür durumlarda yapılabilecek en az şeyin susmak ve 'helal olsun' demek olduğunu ifade ediyor. Sol ve ilerici olarak bilinen bazı kişilerin bu olayda devletin ve polisin işine yarayacak tavırlar sergilemesini esefle karşılıyor. Bir ara KPSS ile ilgili soruyu konuyla alakasız bularak geçiştiriyor. Açlık grevcisinin her yolu denedikten sonra çaresizlik içinde kendini ölüme mahkum ettiğini, bu tür konularda biraz edepli olunması gerektiğini belirterek sözlerini tamamlıyor.