Gençlerden gelen eğitim talepleri ve okuma tavsiyeleri

Sevan Nişanyan, kendisine sürekli “ne okuyayım, nereden başlayayım” diye imdat çığlıkları atan gençlerden söz ediyor. Türkiye’yi daraltıcı bir hapishaneye benzetiyor; insanlar aile, mahalle ve yakın çevrenin sınırları içinde sıkışmış hissediyor. Bu sorulara kitap önerisiyle cevap veremediğini, çünkü kendisinin okumaya en alakasız kitaplarla başladığını anlatıyor: İlk İngilizce kitabı bir bestecinin biyografisiymiş. Önemli olanın doğru kitabı seçmek değil, okuma alışkanlığı kazanmak olduğunu vurguluyor; yanlış kitap diye bir şey olmadığını, her kitaptan bir şeyler öğrendiğini söylüyor. Asıl meselenin yalnızca okumakla bitmediğini, çevrede fikir alışverişi yapılabilecek insanların bulunması gerektiğini belirtiyor.