Selçuklu'da Dil Politikaları ve Çokdillilik

Sevan Nişanyan, modern insanın ulus-devlet dil politikaları dışında bir dil durumunu kavrayamadığını belirtiyor. Karaman'da insanların evde ne konuştuğunun kimsenin umurunda olmadığını, asıl önemli olanın devlet yazışmalarının dili olduğunu vurguluyor. Karamanoğlu Mehmet Bey'in meşhur Bugünden sonra divanda, dergâhta, bargâhta, mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil kullanılmayacaktır fermanının hiçbir belgesinin bulunmadığını söylüyor. Selçuklu Devleti'nde itibar ve yazı dilinin Farsça, bilim dilinin ise Arapça olduğunu, seçkinlerin bu dilleri kullandığını, ama evde konuştukları dillerin önemsiz sayıldığını anlatıyor. Anadolu'da Türkler dahil herkesin Rumca bildiğini, yazılı kültür olmadığı için bu çokdilli gerçekliğin kayıtlara geçmediğine dikkat çekiyor. Konuşmanın kesilen son kısmında ise Bizans döneminde Doğu Anadolu'nun bir sınır bölgesi olduğunu ifade etmeye başlıyor.