90'ların dünyası

Sevan Nişanyan, 90'lı yılları şöyle özetliyor: 1980'lerin ortalarından itibaren Özal dönemiyle birlikte esen liberalizm rüzgarı, aslında liberalizmle pek alakası olmayan, ideolojileri boş verip para kazanmaya ve eğlenmeye odaklanan bir bakış açısını hâkim kıldı. Bu dönemde dünyayla entegrasyon, seyahat kolaylığı, İstanbul'da yeni kafe ve restoranların açılmasıyla bir iyimserlik ve özgürlük duygusu yaşandı. Ancak bu iyimserlik, Mesut Yılmaz hükümetleri ve Demirel'in yeniden iktidara gelmesiyle duraksayarak yerini karamsarlığa bıraktı. 1993'te Kürt meselesi ciddi boyutlara ulaştı; doğu illerinde terör ve tehcir politikalarıyla binlerce köy yıkıldı, insanlar göçe zorlandı, çok sayıda Kürt yazar ve düşünür faili meçhul cinayetlere kurban gitti. Askeri vesayet yeniden ülke siyasetine çöktü ve 90'lar boyunca giderek karanlıklaşarak mevcut siyasi partiler sisteminin infilak etmesiyle sonuçlandı; bu patlamadan geriye yalnızca Adalet ve Kalkınma Partisi kaldı. Nişanyan, 90'ların iyi bir dönem olmadığını belirtiyor.