Yeni İttihatçılık kimliği

Sevan Nişanyan, bu konuşmasında Türk asabiyesi bağlamında Osmanlı'dan günümüze devlet kimliğini ve Türkiye'nin bölgesel yayılma politikalarının önündeki yapısal engelleri çözümlüyor. Nişanyan, Osmanlı'nın bir yandan herkesi kucaklayan emperyal bir vizyona sahipken, diğer yandan net bir egemen sınıf (Müslüman Türkler ile Arnavut, Boşnak ve Gürcüler) yarattığını, buna karşın Kürtleri, Arapları ve özellikle Hıristiyanları bu hâkim sınıfa asla dahil etmediğini belirtiyor. Bu çok boyutlu ve esnek ideolojinin günümüz Türkiyesi'nde imkânsız olduğunu, çünkü Cumhuriyet tarihi boyunca eğitimli ve kozmopolit kesimlerin tasfiye edilerek, yerlerine en cahil ve itaatkâr kadroların getirildiğini vurguluyor. Ona göre devlet, içi boş mitlere dayanan bir ırkçılık ideolojisine sıkışmıştır. Bu kadrolar ve zihniyetle Türkiye'nin, en kolay asimile edilebilecek ve kendisine en yakın kavim olan Kürtlerle olan meseleyi dahi "ahmaklığı" yüzünden çözemediğini savunuyor. Kürtlerin aksine, kendi devletlerine, gururlarına ve Türkler tarafından sömürülme geçmişine dayanan ulusal ideolojilere sahip olan Araplarla veya Yunanlarla anlaşmanın Türkiye için imkânsız olduğunu ifade ediyor. Nişanyan, bu nedenle Türkiye'nin bölgesel hâkimiyet perspektifine inanmadığını, ayrıca dünyadaki son küresel kamplaşmada NATO üyeliğinin Türkiye'yi bağımsız bir güç olmaktan alıkoyarak "yenilen tarafta" konumlandırdığını düşünüyor.