1934 Trakya Yahudi pogromu

Sevan Nişanyan, 1934 Trakya Yahudi Pogromu'nun iki temel boyutunu açıklıyor. Birincisi, Cumhuriyet'in etnik ve dini homojenleştirme politikası kapsamında gayrimüslim unsurları tasfiye etme ve İstanbul dışında yaşamalarına izin vermeme projesidir. Trakya'da (Çanakkale, Gelibolu, Edirne) yoğun Yahudi nüfusu bulunduğunu belirten Nişanyan, 1934'te korkutma ve terör olaylarıyla bu nüfusun topluca göçünün sağlandığını ifade ediyor. İkinci boyut ise İkinci Dünya Savaşı öncesi dönemde, Alman ilerleyişi karşısında Trakya'daki Yahudi yoğunluğunun potansiyel bir sorun yaratabileceği beklentisi veya hazırlığının olup olmadığı sorusudur; ancak Nişanyan bu kısmın yeterince araştırılmadığını ve bilinmediğini söylüyor. Pogromun nispeten kansız yürütülen bir etnik temizlik olduğunu ve Cumhuriyet'in İstanbul dışında gayrimüslim azınlıklara yaşama izni vermediğini vurguluyor. Son olarak, Atatürk'ün bu konudaki politikalarına değinerek, onun faşist bir diktatör olduğunu ve yaygın kabul gören 'medeni, dinlerüstü' imajının aksine böyle eylemleri gerçekleştirebileceğini savunuyor.