Cinsel Özgürlük ve Bilginin Reddi Üzerine

Sevan Nişanyan, söz ettiği tehlikeli faaliyetin hava akrobasisinden bile daha riskli olduğunu, bireyin yaşamını kökten değiştirebilecek ahlaki çıkmazlara yol açtığını belirtiyor. Tarih boyunca bu faaliyeti kontrol altına almak için çeşitli kurumlar icat edilmiş, ancak insanlara mutsuzluklar da getirmiş. 1960’larla birlikte bu kurumların reddedilip cinsel alanda mutlak sorumsuzluğun normalleştirildiğini, üniversitelerde ise bilgiye karşı özgürlüğün yüceltildiğini anlatıyor. Gençlerin, İkinci Dünya Savaşı sonrası otoriter düzenin bilgiyi propaganda aracı haline getirmesine isyan ettiğini, bunun haklı yanları olsa da “banyosuyla bebeği çöpe atmak” misali aşırıya kaçıldığını; bilginin imkânsız ve doğrunun bilinemez olduğu fikrinin entelektüel özgürlük adı altında yaygınlaştığını vurguluyor. Metin, bu düşüncenin doğurduğu sorunları eleştiren bir bakışla son buluyor.