Doğu Akdeniz'de 13-15. Yüzyıl Refah Dönemi

Sevan Nişanyan, video transkriptinde 13. ve 15. yüzyıllar arasında Balkanlar, Türkiye, Orta Doğu ve Mısır'ı kapsayan Doğu Akdeniz havzasının, Hindistan ve Çin ile birlikte dünyanın en önemli üç medeniyet merkezinden biri olduğunu belirtiyor. Medeniyeti doğrudan zenginlikle ilişkilendirerek, bu dönemde şehirlerin hızla geliştiğini, sanat ve entelektüel faaliyetlerin yeni formlar kazandığını, edebiyat ve mimaride büyük bir özgüven taşıyan değerli eserler verildiğini vurguluyor. Bu refah döneminin zirvesinin 13. yüzyıl olduğunu, 14. yüzyıldaki veba salgınıyla duraksadığını ve 15. yüzyılda yeniden yükselişe geçtiğini anlatıyor. Ancak bu kalkınma ve refah dönemi 1450'lerde sona eriyor; çünkü Asya (Çin ve Hindistan) ile Avrupa arasındaki ticaretin temel unsuru kuruyor. Bu ticarette İstanbul, Trabzon, Musul, Tebriz, Erzurum, Ayas (günümüzde Yumurtalık), İskenderiye, Lübnan ve Filistin limanları gibi kilit noktaları tutan Ortadoğu kentleri, bu dönemde gelişerek şehir kültürüne kavuşuyor.