Osmanlı'da Ermenilere Yönelik Sistematik Ayrımcılık

Sevan Nişanyan, geleneksel Osmanlı düzeninde Ermenilere yönelik sistematik ayrımcılığı ve baskıyı anlatıyor. Ermenilerin 'millet-i mahkûme' (tabi millet) olarak görüldüğünü, ikinci sınıf insan muamelesi gördüklerini belirtiyor. Temel insan haklarından mahrum olduklarını, yoksul ve sefil bir hayat sürdüklerini, Müslümanlarla karşılaştıklarında boyun eğmek zorunda olduklarını, sarık ve avuç giymelerinin, sakal bırakmalarının yasak olduğunu, sakal bırakan bir Ermeni'ye tokat atılabildiğini, mahkemelerde tanıklıklarının geçersiz sayıldığını, ata binemediklerini, evlerinin Müslüman evlerinden yüksek olamadığını ve kilise çanı çalmalarının yasak olduğunu vurguluyor. Bu ayrımcı uygulamaların, tarafların nasıl düşman hale geldiği sorusunun cevabının öncesini oluşturduğunu ifade ediyor.