Bach Passacaglia ve Füg

Sevan Nişanyan, sorulan bir soru üzerine (muhtemelen Sakarya Büyük Zombi Üniversitesi adlı eser) olağanüstü, sarsıcı bir yapıttan söz ediyor ve tam anlamıyla tadına varmak için eşlik etmenin, dans etmenin şart olduğunu söylüyor. Ardından, gençliğinde dinlediği bir öyküyü aktarıyor: Büyük bir org ustasını dinlemek için yaya olarak Almanya’nın ortasına giden, ustanın yanında aylarca kalan, ona kızını ve görevini teklif eden ama sonunda hiçbir şeyin yolunda gitmediği, yurduna dönen genç bir müzisyen. Bu öykünün gerçek olmasa da çok cazip olduğunu, altında yatan psikolojinin —yetenekli bir gencin ustasını etkilemeye çalışırken coşup dehasını sergilemesi ve bu yüzden ustasını korkutup kıskandırarak ters tepki alması— çok hoş bir anlatı olacağını düşünüyor.