Ermeni Soykırımının Tarihsel ve Siyasi Kökenleri

Sevan Nişanyan, Ermeni soykırımı iddialarının 1945 sonrası unutulmuşken 1975’te Batılı destekle canlanmasını, Ermeni diasporasının kimlik arayışıyla bağlantılandırıyor. Türk dışişleri bürokrasisinin inkârcı politikasıyla Ermeni akademik çevrelerinin soykırımı tarihin en önemli olayı olarak öne çıkarma çabasının 'doğal müttefikler' haline geldiğini ileri sürüyor. Mezarlıkların yok edilmesi, yer adlarının değiştirilmesi gibi eylemlerin devlet politikası olduğunu; bunun imparatorluğun yıkılışı, toplumsal dengesizlikler ve göçlerle şekillenen bir 'yok etme iradesi' taşıdığını belirtiyor. Nüfus mübadelesi ve tehcir arasında ayrım yaparak, Rum ve Bulgarların tehciri için 'light soykırım' tanımını kullanıyor. Karabağ meselesini soğuk savaş ürünü bir bahane olarak niteliyor. Yer isimlerinin değiştirilmesini birçok ülkenin yapmadığını, bunun sistematik bir asimilasyon göstergesi olduğunu vurguluyor.