Türkiye'de Bilgi Açlığı ve Eğitim Krizi

Sevan Nişanyan, toplumun alışılmış değerlerine zıt fikirlerine rağmen halktan her zaman saygı gördüğünü, insanların özellikle din ve tarih konularında büyük bir bilgi açlığı olduğunu belirtiyor. Türkiye'deki din eğitiminin kalitesinin 19. yüzyıldan bu yana sürekli düştüğünü, bu nedenle gerçek alim ihtiyacının karşılanamadığını söylüyor. Cezaevinde Diyarbakırlı Kürtlere hiçbir sözünü sakınmadan ateizmi anlattığını ve büyük bir ilgiyle dinlendiklerini aktarıyor. Buna karşın, kendini 'beyaz' zanneden yarı okumuş Türklerin cehaletini, ahlaki düşüklüğünü ve toplumsal sorumluluk eksikliğini Türkiye'nin başındaki en büyük bela olarak tanımlıyor. Eğitim sisteminin insanlara yol gösterecek bir vizyon sunmadığını, elit kesimin ise topluma yabancılaştığını ve tek amaçlarının ülkeyi terk etmek olduğunu vurgulayarak bu durumu büyük bir trajedi olarak değerlendiriyor.