TC Devletinin Gaddarlığı

Sevan Nişanyan, Türkiye'de devletin kendi halkına karşı neden daha gaddar olduğu sorusunu, bunun bir kültür meselesinden ziyade iktidarın zayıflığından ve halkın itaatkâr görünüp fırsat bulduğunda isyan etme potansiyelinden kaynaklandığını belirterek yanıtlıyor. Yönetenlerin, gözdağı vermeden bu milletin yönetilemeyeceğine dair tarihsel bir tecrübeye sahip olduğunu ifade ediyor. Bugün yaşanan hukuksuzluk ve baskıların (Selahattin Demirtaş, Osman Kavala gibi isimlerin tutukluluğu) tüyler ürpertici olmakla birlikte, geçmiş dönemlerle kıyaslandığında daha kötü olmadığını vurguluyor. 1993'te Doğu'da binden fazla köyün yakılıp boşaltılmasını, 1980-83 darbesi dönemindeki sistematik işkence ve tutuklamaları, 1971-73 muhtırasındaki aydın kıyımını, 1960-65 cuntasının idamlar ve terör estirmesini, 1950'ler, 1940'lar ve 1936'da Nâzım Hikmet'in 28 yıla mahkûm edilmesini, hatta Abdülhamit dönemindeki baskıları örnek gösteriyor. Tüm bu örneklerle, yönetenlerin başka türlü bu ülkeyi yönetemeyeceklerine olan inancının, devlet gaddarlığını tarihsel bir süreklilik haline getirdiğini savunuyor.