Alevilerin Tarihsel Zulmü ve Coğrafi İzleri

Sevan Nişanyan'ın ilgili yayınında bu konuya ilişkin şunları söylüyor: 1940'lardan itibaren Alevilere yönelik devlet kaynaklı sistematik siyasi baskının sona erdiğini, resmi düzeyde bir asimilasyon veya zulüm politikası izlenmediğini belirtiyor. Buna karşın toplumsal düzeydeki ayrımcılığın, dışlanmanın ve linç kültürünün devam ettiğini vurguluyor. Özellikle "Sivas, Erzincan, Malatya hattında nüfusun neredeyse yarısı Alevi'yken, son 30-40 yılda bu köylerin adeta bir silindir gibi ezilip boşaldığını" ifade ediyor ve bu demografik değişimi "etnik temizlik" kavramıyla tanımlıyor. Yani Nişanyan'a göre mesele yalnızca geçmişin 500 yıllık zulmü veya Dersim gibi trajedilerin anısı değil, yakın dönemde gerçekleşen sessiz bir demografik dönüşümdür. Bu durumun resmi tarih anlatısında ve toplumsal hafızada yeterince yer bulmadığını ima eder.