Kişisel verilerin sızdırılması sakıncalı mı (devlete sızması daha sakıncalı)

Sevan Nişanyan, kişisel verilerin korunması söylemindeki mantık hatasına dikkat çekiyor. Doğum tarihi, aile bilgileri, sağlık ve banka verileri gibi hassas bilgilerin sızdırılmasından duyulan endişeye değinirken, asıl sorunun bu verileri elinde bulunduran taraf olduğunu vurguluyor. Sivil vatandaşların kötü niyetinden korkulurken, silah kullanma, şantaj ve yasal güce sahip devlet teşkilatının bu verileri zaten sürekli sızdırdığını ve takip, dinleme, kontrol gibi yöntemlerle çok daha büyük bir kötülük potansiyeli taşıdığını belirtiyor. Bir sivilin yapabileceği kötülüğün, devlet memurununki yanında önemsiz kaldığını; ortalama devlet memurunun kötülük yapma istek ve becerisinin daha yüksek olduğunu savunuyor. Elektronik ortamın doğası gereği veri sızıntısının kaçınılmaz olduğunu, bu nedenle yapılması gerekenin bilgileri devlet tekelinden kurtarmak olduğunu ifade ediyor. Çözüm olarak, verilerin her tarafa sızdırılmasını, böylece devlet görevlilerinin göreceli egemenliğinin ve kötülük yeteneğinin başkalarıyla rekabet yoluyla dengelenmesini öneriyor.