Monarşi ile Cumhuriyet Arasındaki Demokrasi İlişkisi

Sevan Nişanyan, monarşi ile cumhuriyet arasında demokrasi açısından zorunlu bir mantıki bağ olmadığını vurguluyor. 1945 sonrası örnek gösterilen demokrasilerin (İngiltere, Hollanda, İsveç, Norveç, Danimarka, Japonya) neredeyse tamamının krallık olduğunu, hatta İspanya'nın diktatörlükten çıkarken krallığı yeniden tesis ettiğini belirtiyor. Monarşinin, demokratik idare kontrolden çıktığında gücünü gelenekten ve ülkenin töresinden alan bir figür olarak bir tür sigorta, bir güvence işlevi gördüğünü savunuyor. Buna karşılık, yeni kurulan cumhuriyetlerin (Türkiye, Almanya, Sovyetler Birliği örnekleriyle) istisnasız biçimde daha önce görülmemiş ölçüde diktatörlüğe ve devlet otoritesinin yoğunlaşmasına kaydığını, dolayısıyla istatistiksel olarak cumhuriyetlerin monarşilere kıyasla genellikle daha az demokratik olduğunun 120 yıllık deneyimle ortaya çıktığını ifade ediyor.