Osmanlı'da merkez-çevre dengesinin bozulması

Sevan Nişanyan, 1453'ten sonra Osmanlı'da merkez-çevre dengesinin bozulduğunu, İstanbul ve çevresinde görkemli bir zenginlik yaşanırken Anadolu ve Rumeli taşrasının giderek fakirleştiğini belirtiyor. Coğrafi keşiflerle birlikte Doğu Akdeniz'in küresel ticaretteki kilit rolünü kaybetmesinin, Osmanlı topraklarını ekonomik açıdan ölümcül bir darbeyle karşı karşıya bıraktığını vurguluyor. Tarihe geniş açıdan bakıldığında, binlerce yıl dünyanın en zengin ve üretken bölgelerinden biri olan bu toprakların, Osmanlı yönetimi altında 500 yıl sonunda tükenmiş, kanı emilmiş ve taş devrine geri dönmüş bir duruma geldiğini ifade ediyor.